چهار نفر دور یک میز نشسته‌اند. یک نفر برگه را پر می‌کند، دو نفر نگاه می‌کنند و نفر چهارم مشغول پیدا کردن مداد است. در پایان، یک برگهٔ کامل تحویل می‌گیرید. برای اینکه معلوم شود هرکس فرصتی برای فکرکردن داشته، تکلیف باید هم یک نتیجهٔ مشترک داشته باشد و هم جایی برای سهم هر نفر باز کند.
مسئله‌ای انتخاب کنید که گفت‌وگو بخواهد
اگر چهار سؤال مستقل را بین چهار نفر تقسیم کنید، ممکن است بچه‌ها هرکدام فقط سؤال خودشان را ببینند. برای فعالیت مشترک، از گروه بخواهید دربارهٔ یک انتخاب به توافق برسد و دلیلش را بنویسد. برای نمونه، در درس علوم سه طرح برای جلوگیری از ذوب‌شدن سریع یخ به گروه بدهید. هر دانش‌آموز یک طرح را با یک دلیل بررسی می‌کند و گروه بر اساس دلیل‌ها یک طرح را برای آزمایش انتخاب می‌کند.
مرور یادگیری مشارکتی EEF تکلیف ساختاریافته و هدف مشترک را از ویژگی‌های روش‌های امیدوارکننده می‌داند. در این مرور گروه‌های سه تا پنج نفره اغلب عملکرد بهتری داشته‌اند. کیفیت شواهد محدود است و اندازهٔ گروه را باید با نوع تکلیف، تعداد بچه‌ها و فضای کلاس سازگار کرد.
پیش از بحث، برای فکر فردی وقت بگذارید
- از هر نفر بخواهید در یک دقیقه، یک طرح و یک دلیل کوتاه بنویسد.
- در گروه، همه قبل از تصمیم‌گیری دلیلشان را بگویند. اگر کسی آماده نیست، می‌تواند ابتدا نوشته‌اش را به هم‌گروه نشان دهد.
- نقش‌های خواندن پرسش، ثبت دلیل‌ها و گزارش نتیجه را در فعالیت بعدی جابه‌جا کنید. برای هر گروه یک خروجی مشترک بگیرید که در آن دست‌کم دو دلیل مقایسه شده باشند.
در حین کار اگر گروهی خیلی زود جواب داد، از نفر دیگری بخواهید توضیح دهد چرا گزینهٔ دوم کنار گذاشته شد. این پرسش نشان می‌دهد گفت‌وگو تا کجا پیش رفته است. اگر پاسخ فقط دست یک نفر است، از گروه بخواهید پیش از ادامه نوبتی دلیل بیاورد.
پایان کار، یک پاسخ فردی بگیرید
در پایان، به هر نفر یک سؤال کوچک بدهید. مثلاً «اگر جنس ظرف عوض شود، کدام قسمت از دلیل گروه باید دوباره بررسی شود؟». کنار کیفیت برگهٔ گروه، کیفیت پاسخ‌های فردی را هم ببینید. اگر بیشتر گروه‌ها برگهٔ خوب دارند و جواب‌های فردی مبهم‌اند، جلسهٔ بعد فرصت فکر و توضیح فردی را بیشتر کنید.
اگر در کار گروهی معمولاً یک نفر بیشتر کار را انجام می‌دهد، شرح یک فعالیت و نحوهٔ تقسیم نقش‌ها را برای تحلیل کلاس ثبت کنید.
