درس علوم دربارهٔ مشاهده و استدلال است. دستور آزمایش با خط ریز روی یک اسلاید طولانی آمده و چند نفر دیر شروع میکنند. پیش از اینکه نتیجه بگیرید بچهها مفهوم را نفهمیدهاند، ببینید آیا همه توانستهاند دستور را ببینند، ابزار را بردارند و بدانند چه چیزی باید تحویل دهند. ممکن است مانع درست در فاصلهٔ میان هدف درس و شیوهٔ ارائهٔ تکلیف باشد.
هدف یادگیری را از مانع فعالیت جدا کنید
اگر هدف مقایسهٔ دو مشاهده است، میتوانید دستور را هم روی یک برگهٔ خوانا بدهید و هم قدم اول را کوتاه نشان دهید. اگر هدف تمرین خواندن یک متن است، خود خواندن بخشی از مهارت موردنظر است. در این حالت سادهکردن چیدمان یا مشخصکردن بخش آغاز، میتواند دسترسی را بهتر کند و تمرین خواندن را هم حفظ کند.
راهنمای طراحی همگانی برای یادگیری CAST پیشنهاد میکند برای درگیرشدن با یادگیری، دریافت اطلاعات و نشاندادن آموختهها راههای متنوع طراحی کنیم. این چارچوب از معلم میخواهد به موانعِ محیط و تکلیف توجه کند. انتخاب راه جایگزین به هدف درس و نیازهای قابل مشاهدهٔ همین کلاس بستگی دارد.
یک نمونه در کلاس علوم
- روی تخته با شمارهٔ درشت نشان دهید ابزار کجاست و کار اول چیست.
- همان دستور را در یک برگهٔ کوتاه همراه با تصویر ابزار روی میزها بگذارید. تصویر باید به پیدا کردن وسیله کمک کند.
- برای ثبت مشاهده، اجازه دهید دانشآموز جمله بنویسد یا شکل سادهای بکشد و کنارش یک دلیل کوتاه بدهد. برای هر دو نوع پاسخ با یک پرسش مشترک نتیجه را بسنجید. آیا دو مشاهده بهدرستی مقایسه شدهاند؟
اگر مسئله به زمان یا دسترسی به وسیله برمیگردد، یک یادداشت مثل «در سه دقیقهٔ اول ۶ نفر از ۲۷ نفر ابزار را نداشتند» بنویسید. با این مشاهده میتوانید تصمیم بگیرید وسیله پیش از شروع روی میزها باشد. به اطلاعات فردی دانشآموزان برای این تصمیم نیازی نیست.
دسترسی و یادگیری را جدا بسنجید
یک بار تعداد کسانی را که توانستند در زمان مقرر شروع کنند بشمارید. بعد پاسخها را با معیار درس مرور کنید. اگر افراد بیشتری شروع کردند و پاسخها هنوز همان خطای قبلی را دارند، مانع دسترسی کمتر شده و فهم مفهوم هنوز به کار نیاز دارد. این دو مشاهده کمک میکنند برای جلسهٔ بعد تغییر مناسبتری انتخاب کنید.
اگر در کلاس شما هم گروهی از بچهها به دستور یا ابزار فعالیت دسترسی کمتری دارند، یک نمونه و اقدام قبلی را برای تحلیل کلاس وارد کنید.